Het verschil tussen combinatie en permutatie

Bij gebruik als zelfstandige naamwoorden , combinatie betekent de handeling van het combineren, de staat van zijn of het resultaat van het combineren, terwijl permutatie betekent een van de manieren waarop iets bestaat, of de manieren waarop een set objecten kan worden geordend.

kijk hieronder voor de andere definities van Combinatie en Permutatie

1. Combinatie heb een zelfstandig naamwoord :

   ---

   
   
   

   ---

   
   
   
   

   De handeling van het combineren, de staat van zijn of het resultaat van combineren.

2. Combinatie heb een zelfstandig naamwoord :

   
   
   

   Een object gevormd door te combineren.

3. Combinatie heb een zelfstandig naamwoord :

   Een reeks cijfers of letters die wordt gebruikt om een ​​cijferslot te openen.

   
   
   

4. Combinatie heb een zelfstandig naamwoord (wiskunde):

   Een of meer elementen geselecteerd uit een set zonder rekening te houden met de volgorde van selectie.

5. Combinatie heb een zelfstandig naamwoord :

   Een vereniging of alliantie van mensen voor een gemeenschappelijk doel.

6. Combinatie heb een zelfstandig naamwoord (biljart):

   Een combinatie shot; een biljart; een schot waarbij de speelbal een bal raakt die een andere bal op de tafel raakt.

7. Combinatie heb een zelfstandig naamwoord :

   Een motorfiets en zijspan.

8. Combinatie heb een zelfstandig naamwoord :

   Een snelle opeenvolging van stoten of aanvallen bij boksen of andere vechtsporten.

1. Permutatie heb een zelfstandig naamwoord :

   Een van de manieren waarop iets bestaat, of de manieren waarop een set objecten kan worden besteld.

   Voorbeelden:

   'Welke permutatie voor het voltooien van onze agendapunten is het meest logisch?'

2. Permutatie heb een zelfstandig naamwoord (wiskunde):

   Een één-op-één mapping van een eindige set naar zichzelf.

   Voorbeelden:

   'Deze permutatie brengt elk element naar het volgende, waarbij het laatste weer wordt toegewezen aan het eerste.'

3. Permutatie heb een zelfstandig naamwoord (wiskunde, combinatoriek):

   Een ordening van een eindige reeks verschillende elementen.

   Voorbeelden:

   'Er zijn zes permutaties van drie elementen, bijv. {abc, acb, bac, bca, cab, cba}. '

4. Permutatie heb een zelfstandig naamwoord (muziek):

   Een transformatie van de hoofdvorm van een set door een of meer van bepaalde bewerkingen toe te passen, met name transpositie, inversie en retrograde.

Vergelijk woorden:

Vergelijk met synoniemen en verwante woorden:

• combinatie versus fusie
• combinatie versus fusie
• combinatie versus divisie
• combinatie versus scheiding
• combinatie versus permutatie
• combinatie versus permutatie