Het verschil tussen weigeren en weigeren

Bij gebruik als zelfstandige naamwoorden , afwijzen betekent neerwaartse beweging, vallen, terwijl weigeren betekent collectief, items of materiaal die zijn weggegooid.

Bij gebruik als werkwoorden , afwijzen betekent naar beneden bewegen, vallen, vallen, terwijl weigeren middelen om te weigeren (een verzoek of eis).

Weigeren is ook bijvoeglijk naamwoord met de betekenis: weggegooid, afgewezen.

kijk hieronder voor de andere definities van Afwijzen en Weigeren

1. Afwijzen heb een zelfstandig naamwoord :

   
   
   

   Neerwaartse beweging, val.

2. Afwijzen heb een zelfstandig naamwoord :

   A aflopend, b.v. van een heuvel of weg.

   
   
   

3. Afwijzen heb een zelfstandig naamwoord :

   Een verzwakking.

4. Afwijzen heb een zelfstandig naamwoord :

   Een vermindering of afname van activiteit.

1. Afwijzen heb een werkwoord (onovergankelijk):

   Om naar beneden te gaan, om te vallen, om te laten vallen.

   Voorbeelden:

   'De dollar is sinds 2001 snel gedaald.'

2. Afwijzen heb een werkwoord (onovergankelijk):

   Om zwakker of slechter te worden.

   Voorbeelden:

   'Mijn gezondheid is in de winter achteruitgegaan.'

3. Afwijzen heb een werkwoord (transitief):

   Om naar beneden te buigen; naar beneden halen; deprimeren; te doen buigen of vallen.

4. Afwijzen heb een werkwoord (transitief):

   Veroorzaken om te verminderen of te verminderen.

5. Afwijzen heb een werkwoord :

   Om te draaien of opzij te buigen; afwijken; afdwalen; terugtrekken.

   Voorbeelden:

   'een lijn die afneemt van rechtheid'

   'gedrag dat afneemt van gezonde moraal'

6. Afwijzen heb een werkwoord (transitief):

   Weigeren, wacht af.

   Voorbeelden:

   'Bij nader inzien denk ik dat ik uw genereuze aanbod zal afwijzen.'

7. Afwijzen heb een werkwoord (transitief, grammatica, meestal van substantieven, bijvoeglijke naamwoorden en voornaamwoorden):

   Om te buigen voor geval, aantal en soms geslacht.

8. Afwijzen heb een werkwoord (door verlenging):

   Om van begin tot eind door te lopen; herhalen als een schooljongen die een zelfstandig naamwoord afwijst.

   Voorbeelden:

   'rfquotek Shakespeare'

9. Afwijzen heb een werkwoord (Amerikaans voetbal, Canadees voetbal):

   Een straf tegen het andere team afwijzen, meestal omdat het resultaat van het accepteren ervan het niet-bestrafte team minder ten goede zou komen dan het voorgaande spel.

1. Weigeren als een bijvoeglijk naamwoord :

   Weggegooid, afgewezen.

1. Weigeren heb een zelfstandig naamwoord :

   Gezamenlijk items of materiaal die zijn weggegooid; onzin, vuilnis.

1. Weigeren heb een werkwoord (transitief):

   Afwijzen (een verzoek of verzoek).

   Voorbeelden:

   'Mijn verzoek om loonsverhoging is afgewezen.'

2. Weigeren heb een werkwoord (onovergankelijk):

   Om een ​​verzoek of eis af te wijzen, wacht u; toestemming weigeren.

   Voorbeelden:

   'Ik weiger nog meer naar deze onzin te luisteren.'

   'Ik vroeg de ster of ik haar handtekening mocht krijgen, maar ze weigerde.'

3. Weigeren heb een werkwoord (leger):

   Om terug te gooien, of ervoor te zorgen dat je je terughoudt (als het midden, een vleugel of een flank), uit de normale opstelling wanneer troepen op het punt staan ​​de vijand aan te vallen.

   Voorbeelden:

   'de rechtervleugel weigeren terwijl de linkervleugel aanvalt'

4. Weigeren heb een werkwoord (verouderd, transitief):

   Om te verloochenen.

1. Weigeren heb een zelfstandig naamwoord (verouderd):

   weigering

   Voorbeelden:

   'rfquotek Fairfax'

1. Weigeren heb een werkwoord :

   Om weer te smelten.

Vergelijk woorden:

Vergelijk met synoniemen en verwante woorden:

• teruggooi versus weigeren
• vuilnis versus weigeren
• weigeren versus onzin
• weigeren versus prullenbak
• afwijzen versus weigeren
• weigeren versus afwijzen
• nihil versus weigeren
• weigeren versus nee zeggen
• weigeren versus afwijzen
• weigeren versus veto
• weigeren versus wegnemen
• weigeren versus zeggen
• weigeren versus nee zeggen
• verdraagzaamheid versus weigeren